Veke 25

Det er gult her nå - ballblom, bekkeblom, engsoleier, løvetann.... Kom og sjå!

Veke 24

Der Nyveien mot Sundet blei lagt om for ein del år sidan har det vokst opp ei eng med myrull i vegkantane.  Eller kanhende er det rettare å sei eit hav av myrull - for når vinden sveiper over duver myrulla som bølger på havet 

Ei lita kveldsstund her i vegkanten med “tungt” fotoutstyr - forbipasserande bilister senker farten og lurer på..nok.

Prøvde med ulike lukkertider for å få til bevegelsene når vinden sette liv i myrulla og telelinse for å få fram volumet eller mengden.

For meg er myrull synonymt med Jæren og torvmyrane der men eg måtte til Hans Børlis rike for å finne eit dikt om myrull.

JEG HAR SETT DET
av Hans Børli

Jeg har sett det:
Myrull
som kloder spunnet av lys,
mjukt svaiende på stilken
over vasne, fjorgamle spor
i måsan på myrene.

Veke 23

Oppussing av eit gamalt hus og jobb gjer at eg kjem litt bakpå med prosjektet mitt no. Denne veka blei det sundag kveld utan at eg hadde tatt eit einaste bilete, og det til tross for at det er ein blomsterflor av dei sjeldne no. Det endte opp med ein tur rundt området mellom Malmplassen og Slegghaugane: Kølplanken. "Kølplanken er nevnt første gang i 1671, "arbeide paa den neuen Kolplatz". Området innenfor kølplanken var kobberverkets lagerplass for nødvendige driftsmidler, køl og røstved. Portene i gjerdet var forsynt med solide lås. Inne på området var det tre lange og høye bruer som kølkjørerne tippet lassa fra. I 1827 ble det bygd et eget kølhus ved siden av kølbruene. Området har endret bruk ettersom nye driftsteknikker ble tatt i bruk. Endestasjonen for taubanen ble lagt til området, og da sirkelsaga kom på 1920 tallet ble den plassert her." www.regjeringen.no/upload/MD/2013/horinger/.../Malmplassen.pdf‎ 

Planken rundt er eit  spennande og utfordrande fotoobjekt.  Og som mange gjerder og murer set dei fantasien i gang - Kva er det på andre sida? Kva om me reiv ned gjerdet? Kanhende kan dette sitatet av denne amerikanske poeten  Robert Frost passe:  Riv aldri ned et gjerde før du vet hvorfor det ble satt opp. 

Veke 22

Det er mykje med gamle hus. Denne veka har eg "utforska" planteveksten på husa i nabolaget som alle er  bygd på 1800-talet. Og det er ikkje få planter som finn ein levestad på tømmerhusa. No tenkjer eg ikkje på torvtaka men på veggene; mellom stokkane, på novene (hjørnene)  - moser, lav, sopp og grasarter. Spesielt på sør og vestsida er det gode veksestader; solvendt, varmt, i ly for dei kaldaste vindane og ikkje minst fuktig under eit takdrypp frå torvtaket.

Det kan verke sjarmerande med litt mose og gras innimellom stokkane. Men vekstane er med på å bryte ned tømmeret og husa og er eit signal til huseier om å passe på hust sitt! 

Veke 21

Jo meir eg fotograferer jo større respekt og beundring får eg for fotografer som tar gode bilete.  Trua på å ta eit perfekt foto i forbifarten har eg ikkje lenger. Skal det bli gode bilete krev det planlegging, tålmod og ikkje minst tid.  Vekas bilete er eit godt døme på dette.

Før jobb var eg på ein morgontur oppetter Hitterdalsvassdraget for å observere dyre- og fuglelivet. Kameraet hang på skuldra då eg sette meg ned i vasskanten og retta blikket utover vatnet kor fleire horndukkarpar låg. Plutseleg høyrte eg pusting og plasking i vatnet og ein oter dukka opp. Og her er biletet som kom på minnebrikka - tatt eit tidels sekund for seint og eit godt døme på at gode bilete krev planlegging og hardt arbeid.

Veke 20

17.mai!

Veke 19

Tida mellom at snøen smelter og det blir grønt - våren på Røros - er ei grå årstid.  I år smelta mykje snø rundt første mai.  Og det er vel ikkje håp om at me ser grønskjer med det første sjøl om dei første vårpengeurtane kikker fram på lune stader.

Forrige veke var eg på kysten. Havet er blått, blågrått, grågrønt, turkis og skummande kvitt. Vårvatnet som fyller opp Hyttelva (Hitterleva) gjennom Røros, har ein heilt annan farge - meir neddempa. Her er  bruntonane - humusfargane - dominerande.  Og fargane står på mange vis i stil med industrilandskapet langs Hyttelva.

Veke 18

Biletet denne veka skulle kome frå fuglefjellet Runde sørom Ålesund. Ein lundefugl skulle vere motivet.  Men veret ville noko anna.  Blaut nysnø i mai (!) og elles dårlege forhold gjorde det ikkje tilrådeleg å gå ut i lundeura. Derfor blir det eit bilete frå Godøya litt lenger nord.

1.-og 2.mai blåste det godt på kysten. Grov sjø vaska inn mot land - den eine bølga større enn den foregåande.  Så ei lita ei - eit kvileskjer for å kunne bygge opp ei ny stor ei - større enn alle dei foregåande.

Det er fasinerande og spektakulert å sjå havet bli knust mot skjera og stranda. Det er som om eventyret om dei tre Bukkane Bruse har gått i "loop" - det kjem stadig ei bølge som er større og "farlegare" enn den førre. I alle fall gjorde det det den timen eg sat på sørvestsida av Godøya denne maidagen.

Veke 17

Tidleg morgonstund på Korssjøfjellet. Kalenderen viser at mai er her snart, men framleis er det mykje snø. Frå aust kom ein kald vindtrekk og termometeret viste 8 kalde grader.

Formålet med morgonturen var å fotografere Hummelfjellet og Skalet når dei første varme solstrålene treff fjella.  Men som det ofte skjer - skyer i aust sette ein stoppar for det og eg endte opp med vintebilete som eg har ein del av allereie.

Det plar vere mange lydar - vårlydar - på denne tida som trane og rype. Men naturen var roleg  - kun ein ringtrost sang vårens pris.

Veke 16

Vinkelrett på hovedhuset i Sleggveien 8 ligg uthusrekka med fjøs, stall, uthus og utedo.  Fjøset er så lågt under taket at kun små røroskyr kan kome inn. Husa danner ein vegg mot slegghaugane og gjer  bakgården fin og lun.

Å studere veggane ut mot gården er ein studie i oppfinnsomhet og nøysomhet. Dei fleste materiala ber preg av å ha vore nytta opp til fleire gonger.  Med dagens termer ville vel ord som kreativitet og bærekraft vore dei rette å bruke.